Kot na niedziele.

Hibiscus

Poszlam lapac resztki swiatla, wrzesien zapowiada sie pieknie.

Jak zwykle mialam mnostwo przemyslen i juz tradycyjnie nie mam ochoty ich przelewac na klawiature.

Klik klik na FB, zdjecia z podrozy. Nie moich.

Zacisnac zeby. Tu i teraz. Cos sie konczy.

Dwa lata.....

wczoraj nam stuknely.
Dziekuje wszystkim (czterem? :P) osobom, ktore tu zagladaja!
hm, cos bym jeszcze napisala, ale musze leciec....na budowe....
;-)

I love the internet!

A najbardziej to, ze jednego dnia komentuje wpis na blogu jednego z 'wirtualnych bytow', a nastepnego dnia z tymze przemierzam uliczki placzliwego niestety i szarego Amsterdamu oraz wypijam w towarzystwie ww. kiepskie biale wino ze szklanki i ktore smakuje, jakby kosztowalo 2 euro za butelke, podczas gdy w red lights zaplacimy za szklanke 4 euro.
A inny 'wirtualny byt' dzien wczesniej przykucnal w mojej realnej kuchni i drapal za uchem mojego realnego rudego kota.
Weekend minal pod znakiem spotkan z fajnymi internetowymi znajomymi.
Polecam ;-)

Lato, lato...

Kiedy ostatnio bylo takie lato (tfu tfu, nie zapeszam), bo nie pamietam!

Jest pieknie, pomidory mi sie czerwienia, papryka lada chwila, zielska nie nadazam zrywac.

Zmeczona jestem i podpieram sie rzesami troche, ale kto by sie tam przejmowal.

Pojechalabym gdzies.
A tymczasem kroi sie wyjazd do Polski na wesele, ja w roli swiadka u mojej N. sasiadeczki, przyjaciolki od wiekow. Oczywiscie jak powiem, ze w roli starszej (druhny) to nikt mnie nie zrozumie?? No moze Joanna ;-)

Ale to dopiero w pazdzierniku i tylko na chwile.

***

Nie ma rodzin idealnych, sa tylko ludzie, ktorzy unikaja konfrontacji. O naiwnosci!
***
Jestem w takim wieku i kraju, ze nie oplaca sie byc "mloda" (umowmy sie), zaradna i zarabiajaca pieniadze kobieta. W tym wieku nie wypada nie byc jeszcze w ciazy/miec dzieci i stac sie nieporadnym bluszczem.

I tyle na dzis.

I tylko hortensja trzyma mnie w jako takiej rownowadze.

I pomidory.



Recycling:

On the road

Dawno nie bylo o pracy (och, bo nie warto zasmiecac bloga glupotami :P), ale poniewaz pisalam juz kiedys o jednym z kolegow pracowych, to historie dokoncze. Bo ma ona koniec dosyc spektakularny.
A pisalam o naszym "dziwaku" pracowym o fikcyjnym imieniu: Jurek.
Otoz Jerzy spedzil dzisiaj ostatni dzien w pracy. Po 15tu latach pracy w tej firmie stwierdzil, ze "zle wplywa na jego zdrowie". Hm, a na czyje dobrze wplywa? Bo na pewno nie moje.
Ale nie kazdy moze sobie pozwolic na luksus zlozenia wypowiedzenia w takiej sytuacji. A Jurek mogl, gdyz udalo mu sie sprzedac dom, w ktorym mieszkal do momentu, kiedy zona stwierdzila, ze jednak nie chce z nim spedzic calego zycia. Za pieniadze (a raczej ich polowe) nie kupil nowej nieruchomosci, a zdecydowal, ze zwolni sie z pracy i bedzie podrozowal. Do emerytury, tzn przez osiem lat, planuje jezdzic po Europie i mieszkac w swojej przyczepie kampingowej. Wyjazd do Polski planuje w przyszlym roku latem i chce tam spedzic pol roku.
I sama nie wiem.
Z jednej strony zazdroszcze mozliwosci beztroskiego podrozowania i wolnosci od zobowiazan finansowych.
A z drugiej strony 8 albo i wiecej lat w przyczepie? No nie wiem, jeszcze przemysle sprawe.

niemamnanicczasu

Tak bylo przedwczoraj: A wczoraj robilam to:Z widokiem na to:

A dzis: (no coz, rownowaga w przyrodzie musi byc)